Ik kom uit de kast. Ik hou van de computer nerd. De web savvy. De man onder optie 8 van het keuze-menu. De jongen die je – oh, geluk! – krijgt te spreken als de telefooncomputer het ook niet meer weet.

Hij is aardig en immer geduldig. Mijn hart smelt altijd als ik weer een blonde vraag stel en ik hoor hem een beetje gemoedelijk gniffelen. Hij vindt mij waarschijnlijk ook schattig. Maar hij weet veel en is niet te beroerd om zijn know-how te delen.

Soms schiet zijn kennis tekort en dan is de vertwijfeling en frustratie haast voelbaar. Toch maakt zijn hart een sprongetje, hij wordt wakker, zijn interesse is gewekt. Hij snapt het ook niet en nu mag hij zoeken naar een oplossing. Dat vindt hij veel leuker dan voor de zoveelste keer vragen of meneer of mevrouw al heeft geprobeerd de computer uit en dan weer aan te zetten. Enthousiast lopen we dan samen alle opties langs. ‘Links bovenaan ziet u…’, ‘Klik dan op…’, ‘Dan ziet u als het goed is…’. Ik weet, hij stopt niet voor het is opgelost. Mijn probleem is nu zijn probleem. We klikken tot het klopt. Mijn wangen worden steeds roder, ‘Ja! Hij doet ‘t! Oh wow, wat ben ik blij, wat fijn!’

De technische helpdesker. Hij denkt niet aan omzetprognoses, maakt zich niet druk om targets of aandeelhouders. Hij wil alleen een oplossing voor míjn vraagstuk. En is juist daarom, zij het onbewust, een van de beste marketingtools van het bedrijf.